|
|
Ik ben nu een dag terug uit Amerika en zit net de fotos te bekijken, het zijn er niet zoveel dit keer want ik was zo bezig met klimmen dat het fotograferen er af en toe bij in schoot. Toch heb ik nog wel een paar mooie plaatjes geschoten.
De eerste dag van de trip hebben we in Salt Lake doorgebracht. Op het programma stond een bezoek aan het hoofdkwartier van Black Diamond. Het was erg interessant om te zien hoe alle ijsschroeven met de hand worden afgewerkt en hoe de karabieners worden getest. Na afloop van de rondleiding stond er een diner voor ons klaar en konden we met de Black Diamond medewerkers praten over toekomstige producten en klim trips want bijna alle medewerkers waren klimmers of skiërs.
De tweede dag stond in het teken van reizen, en het ontmoeten van de host klimmers. Na 5 uur in de bus zitten kwamen we aan in Indian Creek waar we door Jim Donini werden ontvangen. De volgende dagen stonden volledig in het teken van klimmen. De vierde dag hebben we een rust dag gehouden en heeft Jim mij Saskia en Dave (een Engelse klimmer) een oude indiaanse ruïne laten zien. De vijfde dag in de Creek mochten we zelf kiezen naar welk gebied we gingen. Ik besloot om terug te keren naar 2nd Meat Wall. Ik was hier eerder in de week al geweest en er waren twee routes die ik toen probeerde die niet lukte en daar wilde ik revanche op nemen. Een was een 5.11 die ik wilde voorklimmen waar ik de tweede dag al twee pogingen in had gewaagd maar waar ik toen dus ook twee keer uit viel en de andere route was een 5.12 finger crack die ik met toprope had geprobeerd maar daar kwam ik met veel moeite en gestuntel door heen. De laatste dag dus maar weer nieuwe pogingen wagen. de 5.11 lukte nu prima en de 5.12 lukte met top rope ook wonderbaarlijk genoeg. Daarnaast heb ik die dag ook nog een paar 5.10′s voor geklommen en we sloten de dag af met een 5.9.
Al met al was de Creek echt geweldig de uitzichten, de omgevingen, het kamperen, de kampvuren en het klimmen zijn allemaal dingen waar ik naar terug wil keren.
De laatste vier dagen van de trip naar Amerika stond in het teken van de Cracking Classics een evenement waar het niet alleen om het klimmen zelf gaat maar vooral ook om mensen leren kennen. Er waren presentatie, films, party’s, lekker eten etc. Er werd ook nog wel wat geklommen, ik ben 1 dag met een paar locals gaan boulderen. Het waren graniet boulders echt schitterend, het ging ook nog wel lekker dat boulderen, ik heb een aantal V4′s getopt (fontainebleau 6b) een V5 (6c+) en een heleboel V3′s (6a).
Ik in Meat Machine (5.11)
Meer fotos staan onder Sportklimmen 2009.
Ik in Feuertaufe (foto door Bas)
Als training voor Utah gaan we de komende maand zo vaak mogelijk naar Ettringen. Dit weekeind ben ik redelijk succesvol gestart. Ik klom op zaterdag in sector Finsterlay, ik slaagde er in om twee routes zonder bloks te klimmen, de anderen moeten nog in de herkansing. De routes:
Presskopf 7-/7 (6a+) alleen cams zonder bloks
Feuertauf 7+ (6b+/6c) zonder bloks
Mjolnir 7 (6b) still a project
Oger 7+/8- (6c) still a project
Zondag hebben we eerst in sector Mordor geklommen. Ik heb daar de route genaamd Apfel-fels 7 (6b) geklommen. Deze route begint redelijk eenvoudig maar heeft in het bovenste deel een overhangende crack met 1 crux pas die erg lastig te verklemmen was. Na dat ik er vijf keer was uitgevallen lukte het de zesde keer om de route te toppen.
Zondag middag hebben we nog even op de sector Amphitheater geklommen, ik heb me daar cam voor cam door
Mut der Verzweiflung 8+/9- (7b) gevochten. Deze route is een crack die breed begint (handjam) en dan smaller wordt tot finger lock en eindigt met een paar meter pias/fingercrack, deze route wordt alleen op cams geklommen en is onbehaakt. De route is dus een mooi project maar het zal nog wel even duren voordat het geen project meer is.
Na twee dagen jammen deed alles pijn, maar door de successen en het schitterende weer was het absoluut de moeite waard.
fotos van het weekeind
Kampeer plek in de bergen bij Chamonix (tussen station lift).
Ik ben deze zomer 3 weken in de Alpen geweest. Daar van heb ik twee weken in Chamonix doorgebracht en 1 week in Italie. Zoals al eerder vermeld op mijn blog beklommen we in Italie de Noordwand  van de Gran Paradiso. Ik heb echter nog meer beklimmingen gemaakt, even een lijstje:
- Aguille du Peigne, Papilionsgrat (D+,V+,12 TL)
- Aguille du Peigne, Contamine/Vaucher (TD,6a,16 TL) afgebroken na 13 touwlengtes
- Matterhorn, Zuidwest pijler tot Pic Tyndel (D, IV+, 850m)
- Gran Paradiso, Noordwand (D, 55 graden, 400 m)
- Grand Capucin, Swiss route (ED-,VII/A0, 11TL)
- Grand Charmoz, westwand,Cordierpijler (TD,VI+,650 m, 24 TL)
Later zal ik de tochten wat uitgebreider beschrijven als ook alle fotos van mijn klimmaatjes beschikbaar zijn.
 Dit weekeinde ben ik met de regio naar Hotton geweest. De weersvoorspellingen waren niet te best maar gelukkig zijn we toch gegaan want we hebben twee schitterende dagen gehad. Ik was nog nooit in Hotton geweest en wist niet echt wat ik er kon verwachten. Ik had wel gehoord dat er niet echt veel moeilijke routes zouden zitten maar dit hoeft de pret op zich natuurlijk niet te drukken. Uit eindelijk heb ik op twee routes na alle moeilijke routes geklommen en ik heb ook nog de nodige vijfjes geklommen. Ik heb het erg naar mijn zin gehad. Het klimmen ging ook lekker, ik klom op zaterdag een 6b on-sight dus dat is altijd fijn voor het zelfvertrouwen. De laatste route die ik vandaag klom was een 6a helaas begon het net te regenen toen ik nog drie haken moest en aangezien het een route was die voornamelijk op wrijving geklommen moest worden werd ik genoodzaakt eenmaal aan een setje te trekken. Maar al met al een heerlijk weekeind.
Vorige week ben ik 5 dagen naar Saffres geweest om weer is een beetje buiten te klimmen. We hebben prachtig weer gehad en het klimmen was ook erg mooi. Ik heb veel 6a onsight kunnen klimmen en een aantal pogingen gedaan om 6b+ onsight te klimmen. Deze pogingen zijn alle mislukt. Ik heb al deze 6b+ routes wel in de tweede poging kunnen klimmen, niet echt slecht dus. Ook heb ik nog een poging gewaagd in een 6c+, dit ging al heel aardig maar ik moet nog een keer terug om hem voorklimment in 1 keer uit te klimmen. Nu weer hard trainen en dan eind Juli naar de Alpen om weer mooie lange routes te klimmen.
 Afgelopen zondag ben ik naar Freyr geweest. Het weer was echt geweldig, alleen maar zon en geen wind. Ik klom samen met Nans. De eerste route die we in gingen hadden we niet in de topo bekeken, het begin zag er makkelijk uit dus ik dacht daar kan weinig aan fout gaan. Na de derde haak werd het echter steeds lastiger. Om van de laatste haak naar de stand te komen moest je over een buikje klimmen, dit moest echter met een dinamiche pas van af twee hele nare kleine greepjes. Achteraf bleek dit ook wel logisch want het bovenste deel van de route was een 6c+. Het eerste deel was een 5a. Na nog een paar 5c’s en een 6a besloot ik nogmaar een keer in een project te duiken. Een 6c+, deze route start op een plaat, in het midden een buikje en daarna verticaal. De crux zit net onder het dakje, het zijn zeven heel erg lastige stappen achter elkaar. De vorige keer toen ik dit met Bas ging proberen kwamen we er met geen mogelijkheid doorheen, dit keer kon ik de crux klimmen maar ik was te moet om de route helemaal af te maken. Boven staande foto is een na laatste stap van de crux.
Na een zware week in de Urner alpen was het tijd om een paar dagen te herstellen. We zijn naar San Martino gegaan, van daar uit kan je zo naar Val di Mello lopen. De eerste dag kocht ik een boulder topo en bas een boulder mat. We konden ons dus een beetje met de rotsblokken gaan amuseren. De eerste avond begonnen we rustig met wat 5 jes en sloten we af met een paar 6a tjes.De tweede dag zijn we iets verder het dal in gelopen en hebben we voornamelijk 6a tjes geprobeerd te klimmen waarvan we er 1 erg mooi vonden en daar hebben we een filmpje van gemaakt. Na twee dagen rusten en eten zijn we naar de hut gelopen om daar weer mooie rots touren te maken aan de Italiaanse kant van Bergell.
fotos Urner Alpen, Val di Mello en Bergell
Vorige week heb ik de sportklim cursus van de NKBV in Cornwall volbracht. Ik heb geprobeerd een beknopt dagboek bij te houden van de cursus. Ik zou de cursus met nog 1 mede cursist volgen, zij was echter verhinderd, ik was dus alleen met Mark Edwards (de gids).
Dag 1 (zondag):
S’ochtends¬† hebben we ons vooral bezig gehouden met touwtechniek. In de middag zijn we naar Sennen geweest waar ik mijn eerste klim meters op graniet heb gemaakt. De hele kust van Cornwall bestaat namelijk uit graniet kliffen. Ik heb alleen nageklommen, we begonnen met een aantal makkelijke routes en sloten af met een E3 (frans 6b). Hierna hebben we nog even geboulderd, ik heb dus ook mijn eerste boulders buiten geklommen. Het klimmen aan de kust is heel erg indrukwekkend. Als je onder aan de route staat dan slaan de golven van de zee soms maar een paar meter achter je op de rotsen uiteen. Het weer was redelijk, de eerste route hadden we wat regen en daarna werd het droog. Doordat de rotsen van graniet zijn heb je zoveel grip dat je zelfs in de regen vrij goed kan klimmen.
Dag 2 (maandag):
In de ochtend regende het behoorlijk dus Mark stelde voor om ons in de ochtend bezig te houden met takels en andere aspecten van het redden van medeklimmers. S’middags zijn we naar Lands End geweest. Het was nog steeds een beetje vochtig, we vier routes geklommen franse waardering ongeveer 5b-5c. Twee van de routes bestonden uit meerdere touwlengtes. We moesten dus standplaatsen maken met nuts en friends.
Dag 3 (dinsdag) :
We hebben de hele dag kunnen klimmen, het weer was redelijk mooi en we hadden een beetje geluk dat de buien om ons heen vielen maar niet bij ons. We hebben voornamelijk routes van meerdere touwlengtes geklommen. Aan het einde van de dag heb ik ook nog een paar routes voorgeklommen. Ik moet zeggen dat het klimmen met nuts en friends redelijk natuurlijk aan voelt. Ik heb absoluut niet het gevoel gehad dat het minder veilig was dan klimmen met boorhaken.
Dag 4 (woensdag):
Het regende de hele dag dus we hebben niet geklommen. We hebben weer een aantal uur besteed aan reddings methoden (abseilen en takels). S’middags zijn we nog even naar Penzance geweest om eten te kopen en om een beetje rond te kijken. S’avonds was het eindelijk droog en hebben we nog een paar uur kunnen boulderen.
Dag 5 (donderdag) :
Het was echt een heerlijke dag, we hebben voornamelijk zon gehad en de temperatuur was niet al te hoog dus uitstekende klim condities. We hebben de hele dag geklommen, allemaal moeilijke routes minimaal 6a en de moeilijkste  route was een 6b+ (E3 5c).We moesten om bij de routes te komen abseilen. Als je dan benden staat en je staat op een rots band van een paar meter breed en je ziet alleen maar moeilijke routes op een loodrechte wand dan is het klimmen zo vlak bij de zee best indrukwekkend. Als je eenmaal aan het klimmen bent vergeet je dit volledig en is het alleen maar genieten van de mooie bewegingen en de mooie uitzichten.
Ik heb deze week veel geleerd, zowel het klimmen met nuts en friends als het klimmen op graniet was nieuw voor mij. Bijde bevallen mij wel, het klimmen op graniet vergt soms technieken die ik nog niet kende (hand en voet verklemmingen in spleeten). Aan het einde van de week begon ik hier aardig aan te wennen en kon ik het ook toepassen in moelijke passages.
De komende weken ga ik naar de Alpen om daar lange rots routes te klimmen. Dus over een paar weken zijn er weer nieuwe klim verhalen.
Klimmen in Cornwall
Vorige week zijn we met Rocksport extreme naar Frankrijk geweest. Om dat het erg slecht weer was zijn we niet naar de Vercors geweest maar zijn we naar Buis-les-Baronies geweest. Bij Buis-les-Baronies liggen een paar klimgebieden, 1 in een soort van grot. In deze grot zaten dus vooral overhangende routes, het voordeel hiervan is dat deze routes ook met regen droog blijven en dus beklimbaar blijven. Zowel op maandag als donderdag heb ik samen met Bas in deze grot geklommen. Op maandag hebben we geprobeerd een overhangende 7a te klimmen, eerst met een toprope en daarna hebben we geprobeerd voor te klimmen. Donderdag hebben we een 6c een 6a en nog een andere 7a geklommen. Dinsdag hebben we in een leuk sportklim gebiedje een aantal 5jes en 6jes geklommen. Woensdag zijn we naar de Sant-Julien geweest. Dit is echt een geweldig mooi gebied, er zijn meer dan 100 routes van 3 tot 4 touwlengtes. Ik heb in dit gebied een mooie 4 touwlengetes lange 5 de graads route geklommen, de eerste touwlengte ging door een grot waar je maar net doorheen kon. Vrijdag regende het weer dus hebben we besloten terug te keren naar Nederland.
Fotos Rocksport Extreme 2008
Filmpje van de 7a van maandag
Zondag ben ik naar Bergschenhoek geweest om daar eens te gaan klimmen. Het was mooi weer dus we konden lekker buiten klimmen. Na een 5 te hebben geklommen om een beetje warm te worden heb ik een 6a van 32 meter geklommen met de laatste 8 meter overhang. Ik moet zeggen dat ik dacht dat mijn uithoudings vermogen al wat beter was maar ik had toch wel een paar bloks nodig.
Om eens uit te proberen wat mijn maximum voorklim niveau is ben ik in de overhang een 6b gaan voorklimmen die ik nog nooit geklommen had. De eerste paar haken ben ik met wat geklooi en bloks door gekomen, daarna kwam er een moeilijke passage waar ik dus een aantal voorklimvallen gemaakt heb. Tot mijn verbazing was dit veel minder eng dan dat ik van te voren dacht. Ik heb de route uit eindelijk wel uitgeklommen. Fotos staan hier.
|
|
Comments