Ik ben Vincent van Beek 25 jaar student Informatica aan de TU Delft maar vooral Alpine klimmer.
Drie jaar geleden ben ik begonnen met alpine klimmen, ik volgde toen een C1 cursus van de NKBV (zomer 2007). Sindsdien is het allemaal erg snel gegaan, ik ben gaan klimmen met de Haagsche NKBV regio en ben daarnaast hard gaan trainen in de klimhal. In de eerste winter na mijn C1 cursus vroeg Bas of ik mee ging ijsklimmen, dit leek me wel spannend dus ik zij ja. Ik deed nog even snel een cursus en een week later zat ik met Bas, Remy en Saskia in de Ecrin. Na in dat voorjaar nog wat korte klim trips te maken besloten Bas en ik om samen twee weken naar de Alpen te gaan om wat mooie rots routes te klimmen (zomer 2008). Als hoogte punt die zomer beklommen we de Salbit west graat (ED-) tijdens deze beklimming maakte ik mijn eerste bivak in de rotsen mee .
Na de zomer begon Bas over plannen om een expeditie naar India te doen. Dit klonk als muziek in mijn oren want na een zomer in de Alpen te hebben geklommen had ik alleen nog maar meer zin gekregen in Alpine klimmen. Het avontuur en de spanning die bij klimmen in de Alpen komt kijken is echt geweldig. Ook het euforische gevoel als je na een mooie tocht op de top staat is echt verslavend.
De afgelopen zomer ben ik drie weken naar de Alpen geweest. Twee weken naar Chamonix en 1 week naar Italië. In Italië beklommen we de Matterhorn via de zuid-west pijler, we zijn bij Pick Tindall afgedaald dus de echte top hebben we nooit gehaald. Wel heb ik op Pick Tindall mijn hoogte record verbeterd tot 4241 meter. Naast de Matterhorn hebben we ook nog de 400 meter hoge noordwand van de Gran Paradiso beklommen.
In Chamonix beklommen we onderanderen de Grand Capucin en de Grand Charmoz.
De toekomst
Van 1 tot 12 oktober zal ik deel uit maken van de Nederlandse afvaardiging die naar de International Climbers meet in Utah gaat. We zullen ons daar 12 dagen door spleten gaan wurmen en vechten in Indian Creek.
Wat de winter gaat brengen weet ik nog niet waarschijnlijk zal ik een aantal weken gaan ijsklimmen en als het weer mee zit zal er nog een poging gedaan worden een winterbeklimming van een grote rotsroute te maken. Alles wat ik vanaf nu ga doen zal wel in het teken staan van de expeditie naar Arwa Tower die in mei 2010 zal gaan plaats vinden.
            |
||||||
|
Ik ben deze zomer 3 weken in de Alpen geweest. Daar van heb ik twee weken in Chamonix doorgebracht en 1 week in Italie. Zoals al eerder vermeld op mijn blog beklommen we in Italie de Noordwand  van de Gran Paradiso. Ik heb echter nog meer beklimmingen gemaakt, even een lijstje:
Later zal ik de tochten wat uitgebreider beschrijven als ook alle fotos van mijn klimmaatjes beschikbaar zijn.
De afgelopen twee weken ben ik in de Alpen geweest. De eerste week in Zwitserland in de Uner Alpen. De tweede week in Italie in de buurt van Val di Mello.De eerste week was ik alleen met Bas (blog bas) op reis. Bas had mij in Nederland al verteld van een route die hij wilde gaan klimmen in de Urner alpen. Dit was de Salbit west graat. Deze beklimming zou met een (ED- waardering)de hoofdprijs in de Urner alpen zijn. Omdat Bas nog nooit een ED tour gemaakt had en ik nog helemaal nooit een rots tour in de alpen had gemaakt hadden we al in Nederland besloten dat we de tour in twee dagen zouden gaan maken. Dit betekende dus een bivak halverwege de route (zie foto boven). Natuurlijk zijn we niet meteen deze route in gegaan. We hebben eerst een paardagen bij de Sidelenhutte lichte rots touren gemaakt om een beetje te wennen aan het graniet. De eerste tour die we maakte was een 10 touwlengtes lange route die we met nuts en friends moesten zekeren. De tweede tour was een korte moeilijkere tour maar deze was volledig behaakt. De korte tour was een route op de Hanibalturm (een peiler dicht bij de hut). Als voorbereiding op de Salbit west graat wilden we ook nog de Grauwe wand beklimmen een wat langere moeilijke route zonder haken. Helaas had het de nacht voor de beklimming gesneeuwd en konden we de bklimming dus niet doen. Nu was dus de Salbit west graat aan de beurt om beklommen te worden. We vertrokken op donderdag ochtend om 6 uur bij de hut en na twee uur lopen stonden we onder aan de eerste lengte (van de 36 die nog gingen komen). Volgens de topo zou de eerste lengte de moelijkste van de route zijn (6b). Bas klom de eerste paar lengtes voor want ik stond zo stijf van de zenuwen dat ik echt even niet aan voorklimmen moest denken. Na een paar lengtes ging het iets beter en gingen we om en om voorklimmen. Het klimmen was erg zwaar, de route volgde natuurlijk veel spleten en het piassen met een grote tas op de rug valt niet mee. Daarnaast zijn de touwlengtes ook erg lang vaak tegen de 50 meter. Na 11 uur klimmen zaten we uitgeteld in het bivak waar we een zak nasi kookten als avond eten. Van de spanning en de uitputting kon ik mijn eten niet binnen houden en lag de nasi dus een kwartier na het eten al weer op de rotsen. De nacht was erg koud (om gewicht te besparen hadden we alleen donsjassen en een dunne bivak zak mee) en we hebben bijden niet kunnen slapen. De volgende ochten zijn we om 7 uur weer gaan klimmen. 9 uur klimmen later stonden we om 16.00 uur op de top. Na een afdaling van 2 uur zaten we uitgeput maar voldaan aan het eten in de hut. Het doel was bereikt en we konden dus verder reizen naar het zonnige Italie om daar eerst een paar dagen te herstellen. fotos Urner Alpen, Val di Mello en Bergell |
Gallery
|
|||||
|
Copyright © 2009 Bergsport - All Rights Reserved |
||||||
Comments